یک دوست

۳۰ شهریور ۸۸ @ ۶:۰۱ ب.ظ

باسلام جالب بود البته ان قسمت که نوشتی(تا حدودی زنده کننده برخی از خاطراتم.) منو یاد اون نوشته ات انداخت که در باره مکه رفتنت نوشته بودی انداخت!!! حالا بشین و پز زندان رفتنت رو بده!!! البته زندانی که در ان بشود وبلاگ نوشت و فیلم نگاه کرد با زندان گوانتنامو یا ابو غریب خیلی فرق دارد. خودت کمی فکر کن. اگر در امریکا گروهی با حمایت سازمانهای جاسوسی خارجی سعی در براندازی واجرای کودتای مخملی داشتند. چگونه برخورد می کردند. انصاف داشته باش. سران قوم به قول خودت که همیشه از انان یاد می کردی. مثل حجاریان و ابطحی و… خودشان قبول می کنند که گناهکارند .حالا تو که انگشت کوچیکه حجاریان هم نمی شوی. شدی کاسه داغ تر از اش.البته بر این باورم که هیچکس را نباید به خاطر عقیده واندیشه خاص خودش زندانی کرد. اصلا شرط ازادی اندیشه ادمی را از دیگران متمایز می کند. اما در قضیه انتخابات مسله فرق می کرد دیگر مسله اندیشیدن نبود اقدام همه جانبه سازمانهای جاسوسی غربی و عوام داخلی انها در براندازی بود.در هیچ کجای دنیا ازادی بیان به اندازه ایران نیست وقتی زندانی از زندان وبلاگ می نویسد. ادم متعجب میشود در کجای دنیا این چنین چیزی ممکن هست؟برای همه جوانان این مرزو بوم ارزوی رهایی از همه بندها و دامها را دارم .بیشتر بندها را ادمی خود به دست خود درست می کند. خدایا ما را هدایت کن تا ان باشیم که تو دوست داری. نه ان که خود دوست داریم. چرا که تو خود بر احوال ما از خودما عالم تری