یک دوست

با سلام خانه نو مبارک فرموده بودید از مستاجری خلاص شدیم وصاحب خانه شدیم یادمان باشد ما همیشه مستاجریم صاحب خانه اوست.از عفاف گفته بودی.عفاف نوعی حجاب درونی است که انسان را از گناه باز می داردو وحفظ اعضا بدن از هر نوع الودگی وگناه عفاف نامیده میشودکه حاصل این عفت و حجاب درونی نوعی پوشش بیرونی یا حجاب است  در واقع حجاب میوه ونتیجه عفاف است. گاهی ممکن است افرادی باشند که حجاب ظا هری دارند اما عفت باطنی ندارند. اینان تنها پوشته حجاب را درک کردند وانرا اویزه ای برای خود قرار دادند.کسانی هم هستند که ادعای داشتن عفاف درونی را دارند ومی گویند باید قلبی پاک داشت  فکر واندیشه ادم باید پاک باشد ظا هر مهم نیست.اما اینان نیز سخت در اشتباه هستند چرا که درخت خوب میوه خوب می دهد انسانی که روحش پاک باشد  اندیشه یاک داشته باشد در بیرون نیز این یاکی نمود پیدا می کند اینها از هم جدا نیستند.عصمت زن حق الله هست باید تا انجایی که می توان ان را ادعا کرد حکمت حجاب سنجش عبودیت بندگان است.عفاف اکتسابی است نه ذاتی. عفاف حالتی است که به نفس ادمی برمی گرد و زن ومرد ندارد . حیا نیز امری اکتسابی است که انسان را از گناه باز می دارد. در نگاه کلی ارتباط ادمی در سه حوزه قابل برسی است در رابطه با خود که در مقوله عرفان وکشف شهود است در رابطه با خدا ودر رابطه با اجتماعی که در ان زندگی می کند. البته بدون شناخت خود نمی توان خدا را شناخت. من عرفه نفسه فقد عرفه ربهو کسی که خدا را شناخت در روابط اجتماعی حدود الهی را راعایت می کند و به دیگران ظلم نمی کند .عفت نوعی اعتدال در امور است.  عفت اطاعت وپیروی قوه شهوت از عقل است. از جمله در خوردن زناشویی وکسب قدرت وثروتودیگر امور.عفت به معنی سرکوبی شهوت نیست.بلکه کنترل شهوت توسط عقل است. هنگامی که کنترل شهوتدر فضای کلی جامعه در دست عقل باشد جامعه یک جامعه ارمانی خواهد بود.به قول مولا علی (ع) ثمره ومحصول عفاف کم شدن اندوه ها است. افراد عفیف همیشه شادند چون روح پاکی دارند هر گز حسد و کینه وچشم هم چشمی وغیبت وتهمت ودیگر رذایل در وجود انها موج نمی زند پس همواره شادند ودر ارامش. در واقع افراد عفیف سایه عقل را بر شهوت خود می اندازندواز لجام گسیختگی ان جلو گیری می کنند وبا صیانت از  روح خود از هر گونه شر وپلیدیوتجاوز بدور خواهند بود وبه نوعی قتاعت می رسند. که وبرای خود نوعی حجاب حقیقی را از پلیدی ها بوجود می اورند رسیدن به عفت واقعی نوعی رستگاری است.اجتماعی بدون عفت یک دنیای الوده و اجتماعی وحشتناک است و اجتماعی از افراد عفیف یک مدینه فاضله